Te koop: oldtimer caravan met gele streep

Als er iets is wat het moederschap met mij doet (naast het ervaren van liefde in een vorm die ik nog niet kende én vier keer buikgriep in een ongekend korte tijd), dan maakt het me glashelder. Het zet me ‘recht’. Beter dan ooit weet ik wat ik wil en wat ik niet wil. Dingen zijn zwart of wit. Iets klopt, of iets klopt niet.

Waarom ik dit vertel: Nieuwsletters van Lies voelt scheef. Er klopt iets niet (meer). In de omschrijving beloof ik je ‘de ietwat hobbelige weg naar die tweede roman’ te volgen. Ik zou de afleveringen schrijven vanuit mijn oude, tochtige caravan op het Sallandse platteland.

Naast dat ik altijd ben blijven schrijven, heb ik (voorlopig) gewoon nog geen update over dat tweede boek. En die caravan, daar ben ik al tijden niet geweest. Sterker nog: ik wil er vanaf. Dat neemt niet weg dat ik enorm heb genoten van ieder moment daar in de rust, maar tijden veranderen. Het paste toen in mijn leven. En nu, tja, nu niet meer zo goed.

Dat betekent niet dat ik wil stoppen met mijn nieuwsbrief. Integendeel. Ik koester deze maandelijkse mail. Het houdt me in contact met mijn publiek, met jou, geeft met het gevoel verbonden te zijn.

Wat dat wel betekent, is dat de inhoud verandert. Ik ga ‘m interessanter maken voor jou (tenminste, dat probeer ik). Vanaf nu deel ik lees— en luistertips. En ik ben van plan om weer over bijzondere plekken te schrijven zoals ik dat ooit deed over Utrecht (op mijn blog Liefs uit Utrecht, weet je nog?). Dit keer niet omdat ze nieuw en Instaproof zijn, maar omdat ze met hart en ziel worden gerund. Omdat ik me er fijn voelde tijdens een bezoek. Ik beperk me niet meer tot stads- of landgrenzen en deel de plekken alleen hier, in deze nieuwsbrief.

Daarnaast deel ik de artikelen die ik schreef en bijzondere verhalen die ik hoorde. Ik neem je eens per maand mee naar mijn wereld. Kijk vooral of het iets voor je is. En stel, er zijn onderwerpen waarover je graag zou lezen, of je hebt een lees- of luistertip voor mij: stuur me dan vooral een berichtje. Wie weet besteed ik er binnenkort aandacht aan. Je kunt me bereiken op liselotte.idema@gmail.com. O, en áls er een update is over dat tweede boek, dan ben je natuurlijk de eerste die het hoort.

Artikelen van mijn hand ✍🏻 (gratis te lezen)

Leestips (fictie) 📚

Tussentijds, Peter Zantingh (Dag Mag)
Prachtig boek over liefde. Je volgt een jonge vader tijdens zijn treinreis die subtiel en treffend de enorme verandering in zijn leven omschrijft.
Niet te dik (175 pagina’s), niet te zwaar. Je leest ‘m zo uit.

De Onbedoelden, Cobi van Baars (Atlas Contact)
Aangrijpend, waargebeurd verhaal over een adoptie waarin een tweeling van elkaar werd gescheiden. Dit boek leest als een zoektocht waar je als lezer bij bent. Je zit in kamertjes van instanties en bij de familieleden van de personages op de bank. Ontroerend, eerlijk, pijnlijk en echt.
Ook vrij dun (224 pagina’s), toegankelijk en meeslepend. Ook dit boek lees je zo uit.

Laat los mijn hand, Edward Docx (Atlas Contact)
Dit boek is uniek. Vanuit het hart geschreven, uiterst intelligent (vooral de dialogen en de diepgang van de personages zijn indrukwekkend), pijnlijk, liefdevol en doordrongen met ijzersterke (zwarte) humor. Een verhaal over menselijkheid, over fouten die ouders (in dit geval de vader) maken, hoe dit kinderen vormt. Maar hoe de liefde uiteindelijk alles overwint.
Medium dik (416 pagina’s), zakdoeken bij de hand als je het einde van het verhaal nadert. Geen boek dat je even tussendoor leest, ga er ajb voor zitten – en geniet.

Luistertips 🎧

De Erfenis, audiocollectief SCHIK
Hij was me bijna ontschoten, dankzij mijn broer Sander kwam -ie toch op mijn luisterlijst terecht: De Erfenis, de nieuwste podcast de makers van Bob en El Tarangu. Wonderschone serie over erfenissen die verder gaan dan het verdelen van serviesgoed of het ontvangen van een geldbedrag. Dagboeken vol geheimen, schulden en trauma’s bijvoorbeeld. Aangrijpend en menselijk.

De gestolen kinderen, Dagblad Trouw
Steengoede audiodocumentaire over adoptie in de jaren ‘70-’90 van kinderen uit Zuid-Amerika. Een podcast die het belang van journalistiek aantoont, van het belichten van meerdere kanten van een verhaal. Daarnaast worden de tekortkomingen van ‘de mens’ en de desastreuze gevolgen daarvan pijnlijk blootgelegd. Want wie hielp nou eigenlijk wie in deze adoptiezaken, en waarom?

Eropuit tip ☕️🌱

De Zuileshoeve, Nationaal park De Biesbosch (Dordrecht)
Aan het water in het groen ligt mijn absolute favoriete koffie- of lunchplek De Zuileshoeve die wordt gerund door een ongekend hartelijke familie. De omgebouwde boerderij aan het water ligt aan een fiets- en wandelroute en is dus niet bereikbaar met de auto (parkeerplaats ligt op +/- 15 minuten lopen). Goed te combineren met een wandel of hardlooprondje van 5 tot 10 kilometer. De worteltaart, boterhammen met gegrilde groenten en borrelhappen: allemaal ontzettend lekker. Je kunt er trouwens ook een vergaderruimte of slaapkamer boeken.
De Zuileshoeve (Merwelanden 39, Dordrecht), woe t/m zondag van 10.00 tot 17.00 uur.

Veel liefs,
Liselotte

Pssst! Je las aflevering 38 van Nieuwsletters van Lies. Ontvang je deze nieuwsbrief nog niet automatisch in je mailbox en zou je dat wel willen? Abonneren kan via deze link.

Een overzicht van alle afleveringen vind je hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.